Regelmatig krijg ik mailtjes met de vraag om tips bij het verwerken van een Lost Twin.
Hieronder treft u enige tips aan waarmee ik u behulpzaam hoop te zijn.
Komt u er echt niet uit dan kunt u mij eventueel mailen, maar gezien alle tijd die dit van mij vraagt hoop ik dat u daar gepast mee omgaat.

Schuldig voelen is een hele normale en vaak voorkomende reactie,
maar toch wil ik vertellen dat dit niet hoeft. 
De ziel van het kindje is bijna altijd nog heel dichtbij en je kunt met hem of haar communiceren
zo vaak je wilt. Door middel van een ritueel kun je alsnog het kindje erkennen, eren en het in vrede laten gaan. 
Dit is zowel goed voor de ouders als voor de eventuele andere kinderen. 
Meer dan dat zelfs, het is belangrijk, echt belangrijk voor iedereen in het gezin. 
Wanneer je wel eens mediteert kan dat heel behulpzaam zijn. 
Betrek, als het enigszins kan, ook de vader en eventuele kinderen erbij,
zelfs voor de oma's en de opa's zou dit fijn zijn om mee te maken. 
Vooral voor het baby'tje dat wel geboren is, is het belangrijk om erbij te zijn. Dit kindje begrijpt veel meer dan je denkt.
Het mist de andere helft heel erg, nog het meest van allemaal, en zal blij zijn dat er zo vroeg in zijn of haar leven aandacht aan geschonken wordt en het daardoor werkelijk geholpen wordt. 
Wat het ritueel/meditatie betreft zou ik in de eerste plaats een naam voor het overleden kindje bedenken, daarmee erken je wie het is. 
Je kunt het kindje ook in een meditatie naar zijn of haar naam vragen,
vaak schiet er dan een naam door je heen die je door dit kindje aangereikt wordt. 
Misschien kun je iets moois voor jullie kindje maken als een blijvende herinnering voor jullie zelf. 
Wees creatief, volg je gevoel. Plan dan een tijdstip waarop je het ritueel wilt gaan doen, alleen of samen. 
Neem er de tijd en de rust voor, zorg dat je/jullie niet gestoord kunnen worden. 
Zet een prachtige bos bloemen neer, steek een speciale kaars aan, bijvoorbeeld deze: Begeleidingkaars Infantulus
Voor ouders die een kindje verloren hebben door een miskraam, bij geboorte, door wiegendood of een andere oorzaak.
De handgemaakte Begeleidingkaars Infantulus heeft de kleuren zachtroze voor een meisje of lichtblauw voor een jongetje.
De witte vlinder, het kleine Koolwitje, draagt het verbroken zilveren koordje naar een geel sterretje.
Een standaard meegeleverd gedicht heeft een inhoud die elke keer herlezen kan worden, omdat het betekenisvol is gemaakt.
Op verzoek kan gratis de naam van het kindje worden gemaakt op de Begeleidingkaars Infantulus.
Brand wierook als je dat lekker vindt.
Kortom, creëer een liefdevolle plek waar je jullie kindje kunt ontmoeten.
Dan zul je je moeten laten leiden door je gevoel. 
Je kunt het (hardop of in je hart) vragen of het zich voor dat moment bij jullie gezin wil voegen
en het uitleggen dat je het officieel erkent als jullie zoon of dochter. 
Vertel het hoe graag je het bij je gehad zou hebben, hoe je genoten zou hebben hem of haar te zien opgroeien tot een prachtig mens. Vertel maar dat je hem of haar mist en dat jouw andere kindje, het tweelingbroertje of zusje,
het ook zo mist en ook de eventuele oudere broertjes en zusjes, zij het misschien onbewust. 
Zeg maar dat je dit kindje in jullie harten sluit en dat het voor altijd deel van jullie gezin is. 
Laat het maar weten dat het goed is, dat ook dit kindje zich niet schuldig hoeft te voelen. 
Laat ook je andere kindje weten dat ook hij of zij zich niet schuldig moet voelen aan het sterven van het tweelingbroertje of zusje.
Dit is zoals het leven in jullie situatie is gegaan en later zal misschien duidelijk worden
waarom en wat ‘dit kindje’ jullie op deze manier schenkt.
Las ook een moment van stilte in waarin je jullie kindje vraagt om in jullie hart contact te maken en tot ieder van jullie te spreken.
De ziel van het kindje is regelmatig bij jullie en weet waar jullie mee bezig zijn. 
Misschien heb je de programma’s van Derick Ogilvie wel eens gezien, hij heeft hier heel vaak bewijzen van gegeven. 
Het is niet onwaarschijnlijk dat dit kindje als een soort beschermengel bij het tweelingbroertje of zusje is. 
Verbaas je er dus niet over als dit broertje of zusje ‘iets’ blijkt te zien, te ervaren. 
Misschien zal het je er over vertellen als het kan praten.
Blijf er in elk geval wel met dit kindje over praten, vooral ook nu het klein is. 
Misschien dat jullie eventuele andere kinderen het kindje ook zo nu en dan wel ervaren.
Het is dan fijn dat ze weten dat het hun broertje of zusje is die bij hen is.
Na het stiltemoment zou je om de speciale kaars heen verschillende waxinelichtjes kunnen plaatsen,
een voor ieder familielid (ook de grootouders dus) en deze aansteken.
Je kunt dan naar het kindje toe uitspreken “welkom in de familie lieve ….” 
Daarna kun je het vertellen dat jullie het fijn vinden om het zo nu en dan om je heen te weten,
maar dat jullie ook beseffen dat dit kindje in de sferen een ‘Thuis’ heeft en dat jullie hem of haar dat ook gunnen. 
Laat het kindje vrij om daar te zijn wanneer het wil en jullie te ontmoeten wanneer het daar behoefte aan heeft. 
Weet dat het elke liefdevolle gedachte van jullie kan horen en voelen en dat dit grote geschenken voor hem of haar zijn. 
Wanneer jullie het gevoel hebben dat je klaar bent met het ritueel kun je jullie kindje lieve kushandjes toeblazen. 
Als de waxinelichtjes uitgebrand zijn, kun je eventueel ook de speciale kaars doven. 
Je kunt de kaars dan later bijvoorbeeld aansteken bij de verjaardag van jullie kindje dat wel geboren werd.
Geef de kaars een mooi plekje, een herdenkingsplekje speciaal voor jullie overleden kindje, maak er iets moois, iets bijzonders van.
Ik hoop dat ik hiermee een beetje heb kunnen helpen.
Volg vooral je gevoel en doe het op jouw/jullie manier.